Fenerbahçe'mi geri istiyorum

03 Temmuz 2017 Pazartesi  |  MENTOR

Bugün 3 Temmuz ama 3 Temmuz'a dair içimden hiçbir şey yazmak gelmiyor, oysa FETÖ/PDY'nin avukatlarına milyonlarca dolar akıtıp, İspanya ile tartışmalı ilişkiler kuranların yakın geçmişteki yöneticileri rüşvet ve ahlaksızlıktan hapiste olan FİFA'ya başvurma hikayeleri var ama ben ilgimi kaybettim.

Aslında sırf 3 Temmuz'da Fenerbahçe'sini korumak, ona kalkan olmak için yazmaya başlayan biri için oldukça kabul edilemez bir durum ama bir çok yaran varsa acısı en ağır olan öne geçiyor ve diğerlerinin acısını bastırıyor, ben Ersun Yanal kovulduğundan bu yana "dolu dolu

"Fenerbahçem" bile diyemiyorum çünkü ne zaman böyle söylesem kendimi kandırılmış ve aptal gibi hissediyorum; öyle ya biz sevdamız, canımız, Çubuklumuz derken birileri Fenerbahçe ile eğleniyor ve biz de elimiz kolumuz bağlı bunu izliyoruz, nasıl diyeceksin Çubuklum, desen kimi inandıracaksın, kendini inandırman ise  sadece safdillik olur.

Ayrıca içimden büyük bir isyan yükseliyor, hani nerede büyük Fenerbahçeli, nerede o bağlılık, nerede Fenerbahçe'si için FETÖ/PDY polisinin önüne dikilip ölümü göze alanlar, nasıl sineye çekiyorlar Fenerbahçe'nin oyuncak olmasını diye düşünüyorsun.

O zaman kafanda endişeler artıyor acaba futbol dediğimiz, Fenerbahçe dediğimiz şey bizi kandırmak elimizdekini avucumuzdakini almak ve bazıları bizim sevgimizden aldıkları gücü kendi egoları için kullansın diye şişirilmiş büyük bir balon mu?

Fenerbahçeliler'in ne demek, nasıl böyle söylersin dediğini duyar gibiyim, hiç boşuna kendilerini yormasınlar soruyorum onlara madem öyle Fenerbahçe oyuncak olmuşken ne yapıyorlar.

Sevdiği bağlandığı kulüp hakkında söz hakkı olmayan, kulübü tarafından değer verilmeyen, önemsenmeyen birisi hala ben onu çok seviyorum diyorsa bunun adı taraftarlık değil bir tür mazoşizmdir.

İnsan önce acısını dindirmeye çalışır, bunun için yapılabilecek en önemli şey sizi üzen nedenle mücadele edip o nedeni ortadan kaldırmaktır. Örneğin işsizsiniz ve çok üzülüyorsunuz iş bulursunuz, siz hiç 20 yıl iş arayan gördünüz mü? Elbette hayır bir süre sonra teslimiyet ve vazgeçme başlar ya intihar edersiniz ya sokaklarda yaşarsınız ya da artık bulduğunuz çözüm neyse onu uygularsınız.

Şu an milyonlarca Fenerbahçelinin durumu budur, hepsi artık değiştiremedikleri bu acı veren durumdan uzaklaşmaya çalışıyor, giderek bu Fenerbahçe'den uzaklaşmaya dönüşecek.

Geçen sene kombine alanlar sadece 3.000 yenileme yapmış, oysa onlar protesto taleplerine kulaklarını tıkayan umarsamayan Fenerbahçelilerdi şimdi onlar da Fenerbahçe'den uzağa düşmüş.

Ayrıca bu durum Fenerbahçe'yi zayıf gösteriyor öyle ya kendi kaderi hakkında söz sahibi olmayan, onun bunun elinde oyuncak olunmasını sineye çeken bir kulübe kim taraftar olmak ister ki!!!!

İstemez, Fenerbahçe tükeniyor o yüzden 3 Temmuz'dan çok daha büyük bir sorunla karşı karşıya 3 Temmuz bunun yanında çocuk oyuncağı kalır. 
Bilirsiniz şu meşhur kurbağa hikayesini, kaynayan suya atmışlar ve can havli ile sıçrayıp çıkan kurbağa canını kurtarmış, bu 3 Temmuz'durOysa aynı kurbağayı soğuk suyla dolu tencereye koyup suyu ısıtmaya başlamışlar, suyun içinde hafif hafif uyuşan kurbağa su kaynadığında kendini tencerenin dışına atacak gücü bulamamış ve haşlanarak ölmüş, bence içinde bulunduğumuz durum budur ve su kaynamak üzere.

Fenerbahçe'mi geri istiyorum!!!