Bir profesörün günlüğü

11 Ekim 2018 Perşembe  |  KÖŞE YAZILARI

Merhaba günlük! Ne haber? Ne o, tanımadın mı beni? Nasıl tanımazsın ya, yazımdan da mı tanımadın? Yuh sana! Benim ben, profesör adayı!

Geleceğin büyük profesörü, herkesin fikirlerine danısacağı o yüce insan...

Neyse, kızmayacağım sana bugün, zaten pek keyfim yok yine bugünlerde. Neden olacak canım, benim şu üstün bir zeka seviyesi gerektiren fikirlerimi anlayacak kim var bu dünyada söyler misin bana? Tamam, o fikirleri elbet bir gün dünyaya ilan edeceğim ve insanlar beni yadırgamayacaklar, ama memleketin şu zeka düzeyi de nedir be kardeşim? Bir sürü gereksiz adamla konuşmaktansa sana yazmak çok daha iyi geliyor bana.

Geçen sefer hatırlarsan sana porno sektörü hakkındaki fikirlerimden bahsetmiştim. Tabii bunları senin dışında bilen hiç kimse yok doğal olarak, gerçi bunları tekrarlamanın da bir gereği yok. Yalnız o günden sonra meraklı bir insan olmamın bir geregi olarak bir araştırma yaptım kendi çapımda. Ya arkadaş, o sektörde çalışanlar ne para kazanıyorlar bir duysan, şaşar kalırsın. Biz senelerce profesör olalım diye dirsek çürütelim, elimize üç kuruş para geçsin, adamlar yattıkları yerden. Neyse, bir ara işi gücü bırakayım da bu sektöre geçeyim dedim. Ama bir takım fiziksel yetersizlikler yüzünden vazgeçmek zorunda kaldım. Bak, bu da aramızda kalsın!

Bugün sana bir itirafta bulunacağım. Çok özel bir itiraf bu, ileride gururla yapacağım bir itiraf. Ayrıca bu yaptığım şey, benim bir takım ön yargılarımı yıkmama da oldukça yardımcı oldu, valla. Neden dersen: eğer gün gelir de bizim memlekette bir ihtilal olursa ve o zaman da bok yedirerek yapılan işkence iddiaları gündeme gelirse,  ben çıkıp göğsümü gere gere diyeceğim ki: "B... yedirmek işkence değildir!"

Evet, sana itiraf etmek istediğim şey buydu sevgili günlük. B... yedim ben, yedim yani, baya baya b... yedim. Sen şimdi bana bir sürü laf diyeceksin, biliyorum. Ama bak, bir bilim adamı olarak, benim bu denemeyi yapmam şarttı anlıyor musun? O b... yemeliydim ben, o b... yemeseydim, yukarıdaki çıkarımı daha şimdiden yapamazdım, anlıyor musun beni?

Zor oldu tabii bunu yapmak; b... yemek değil ama çünkü çoktan kararımı vermiştim ben bunu yapmak için. İlk olarak ne b... yemem gerektiği üzerine kafa yormam gerekiyordu. Bir sürü b... var biliyorsun. Aslında bakarsan, en cazibi keçi b...  gibi geldi bana ilk önce  şekil açısından, zeytin tanesini andırıyor ya. Ama gerek şehirde yaşıyor olmam, gerekse keçi b... ulaşmamın o anda mümkün olmaması ve deneyimi hemen yapma gerekliliği yüzünden kendi b... yemeye karar verdim en sonunda doğal olarak. Şu anda sana yediğim b... elde etme ve  o b... yeme süreci hakkında bilgi vermemin yanlış olduğunu düşünüyorum.Gereksiz yere senin de mideni kaldırmayayım. Ama şunu bilmeni istiyorum, ben bir şekilde o b... yedim, yedim o b.... Tadı güzel miydi dersen, b... gibiydi. Başka ne denir arkadaş? B... yemişsin, b...  gibi tadı olur. Allah Allah!

Neyse, sonuçta benim açımdan çok faydalı bir deney oldu bu. Bir insanın da çekinmeden b... yiyebileceğini, aynı zamanda b... yedirilebilecek bir şey olduğunu anlamış oldum bu sayede. Yani: "B... yedirmek işkence değildir" şeklindeki çıkarımımı da şimdiden kanıtlamış durumdayım. İleride memlekette bir ihtilal falan olursa, ihtilali yapanların en büyük savunucusu ben olacağım, söz verdim kendi kendime. Zaten ihtilal yapan adamlar, hep çok iyi insanlar çıkıyo. Valla, bir Pinoşe var mesela, melek gibi bir adam. İnşallah bizim ihtilal yapanımız da böyle bir adam olur, resim falan yapar belki. Neden olmasın?

İleride kısmet olursa bir de Atatürk'e "Dahi diktatör" demek istiyorum, kitap bile yazıcam bu konuda. Neden dersen, kimseyi kızdırmamış olurum bu sayede. "Atatürk dahiydi, çünkü" diye başlar, onun üstün niteliklerini sayarım, Atatürkçüler bana kızmaz; "Ama Atatürk bir diktatördü" der, diğerlerini de memnun ederim. Nasıl fikir ama? B... yedikten sonra aklıma geldi; süper fikir bence, sen ne dersin?

Aslında ne istiyorum biliyor musun? İleride teknoloji çok ilerler de böyle herkesin fikirlerini açıklayacağı ortamlar olursa; o zaman ben profesör olacağım için, insanlar benim fikirlerim hakkında bana sorular sorarlar, benim aykırı görünen aslında hiç de öyle olmayan fikirlerimi öğrenmek isterlerse, ne güzel olurdu değil mi be günlük? Sonra bunlar gazetelere çıkar, ben de göğsümü gere gere "evet, ben b... yedim" diyebilirim ve tarihe "b... yiyen profesör" olarak geçerim olmaz mı? Hem de ne güzel olur...

Müsaade edersen, bir iki porno film  daha izlemek istiyorum, yeni geldi bunlar. İleride profesör olarak yaşlanmış olacağımdan, şimdi  izledim.Yaşlanınca izliycem de ne işime yarayacak değil mi yahu? Hazır evde de kimse de yokken...

Hadi çüüzzz!